Landart project in de kunstroute ‘kunstvanhiertotginder-2009’  in Okkenbroek en omgeving. De inkervingen in dertien beukenbomen zijn geaccentueerd door de bast onder en boven de tekens in te zwachtelen met wit jute. De oudste inkerving is uit 1917 en de jongste uit 1966. Opmerkelijk veel zijn de tekens uit de tweede wereledoorlog. 

BEUKENLAANTJE & BOEKENLAANTJE

Ons woord beuk komt van het Middel-Nederlands boeke, boec, boke en van het Gotische boke ‘letter’ ( De eerste ‘boeken’ bij de Germanen waren in beukenschors gegrifte lettertekens). Bij de Germanen was de beuk als boom gewijd aan Freya, de godin van het huwelijk. En nog worden er steeds hartjes en initialen van geliefden in de beukenschors gesneden. Of de boom daar zo blij mee is, is de vraag. Romeinen vereerden de beuk en zagen hem als een geluksbrenger, ze gebruikten het hout om offervaten van te maken. Om het in boekentermen te houden zou je kunnen zeggen, elke ingezwachtelde beuk heeft zijn eigen bladzijde gekregen. Getuigenissen van vreugde en verdriet. Dertien beuken vormden samen een boek. Over de verhalen daar achter kunnen we alleen maar gissen. Sommige bewerkers van de boom laten duidelijk merken wie bij wie hoort. Innig of met enige afstand. De tekens van liefde zijn groter gegroeid. De liefde hopelijk ook.

Boekenlaantje
 
Boekenlaantje
 
Boekenlaantje
 
Boekenlaantje
 
Boekenlaantje
 
Boekenlaantje
 
Boekenlaantje
 
Boekenlaantje
 
 
 
Powered by Phoca Gallery